ନିର୍ବାଣ .........

ସନ୍ଧାନ ମୋର ବନ୍ଧନେ ଆଜି
ବକ୍ଷୁ ନିଗାଡେ  ଲହୁ
ବର୍ଦ୍ଧିତ ଛାୟା ନିଁଭୃତେ କାୟା
ଯୁଦ୍ଧ କରିବ କାହୁଁ    ||

କଙ୍କାଳ ଯା' ର ବ୍ୟଙ୍ଗ ସହେନି
ବ୍ୟଗ୍ର ହୁଏ ସେ କାହିଁ
ସଂଦିହାନତା ଅସ୍ତିତ୍ବ ସାରା
ଉତଥାନ ନାହିଁ ନାହିଁ   ||

ପରାଣ ଅର୍ଥ 'ଅର୍ଥ' ଯାହାର
ସ୍ବପ୍ନ ତା ରାମ ରାଜ୍ୟ
ସ୍ୱାର୍ଥପରତା ଅନ୍ଧ କୂପରେ
ପକାଏ ପ୍ରଜାର ନାଯ୍ୟ  ||

'ଅଗ୍ନି' ର ବର୍ଷା 'ନାଗ' ର ତୃଷ୍ଣା
ଦିଏ ଗାଣ୍ଡୀବ ଟଙ୍କାର
ବ୍ୟର୍ଥ ମୋ ପାଇଁ ସବୁ ପୋଖରାଣ
ବ୍ୟର୍ଥ ତା ରଣ ହୁଙ୍କାର   ||

ଚାହେଁ ନା ମୁଁ  ଏଠି କୁରୁ-ସଭା ଛାମୁ
ଚାହେଁ ନା ମୁଁ ପଶାଖେଳ
ଅଙ୍କେ ଯାହାର ଶଙ୍କେ ମୋ ପ୍ରାଣ
ଗଡେ ନିର୍ବାଣ ବେଳ  ||

ଚିତ୍କାର ମୋର ଏରସମା ଠାରୁ
ମରୁ ପ୍ରାନ୍ତର ଯାଏଁ
ଚାରୁ ଚଞ୍ଚଳା  କାଶ୍ମୀର କାହିଁ
ନିଶ୍ଚଳ ଆଜି ହୁଏ   ||

ରେଳ ଘର୍ଘର କାହିଁ ଶୁଭେ ମତେ
ଏତେ ବର୍ବର ଆଜି
ବିଜ୍ଞାନ କଣ ପାରୁନାହିଁ ଆଜି
ସର୍ବଗ୍ରାସୀ କୁ ଖୋଜି  ||

ଅମୃତ ଚାହେଁ ଅମୃତ ମୟ
କୋଟିଏ ଜୀବ ର ପ୍ରାଣ
ନିସ୍ତାର ଚାହେଁ ଧ୍ବଂସ ମୁଖରୁ
ଦୁର୍ବାର ଅବା ନିର୍ବାଣ   ||
     
                        ଦେବୀ ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର 

ମୁଁ କହେ .............

ମୁଁ ସମୟ କହେ .......
ଖାରବେଳ ର ଅସ୍ତିତ୍ବ
ଆଉ ଦେବଦାସୀ ର ଆତ୍ମା କହେ
ଅପହୃତ ହିମଶୃଙ୍ଗ , ପୁଣି ଲୁଣ୍ଠିତ କାଶ୍ମୀର
ଅଥବା ତରଙ୍ଗାୟିତ ବାଲିର ମରୁଯାତ୍ରୀ କହେ
କୋହ ଚାପି ନିଜ ବକ୍ଷ ରେ
କୋଟିଏ ଭୋକିଲା ପୁତ୍ରର ଜନନୀ
ଆଉ ଶତ୍ରୁ ଗୁଳିରେ ନିହତ ଯବାନ କହେ 
              ହାତେ ଆମ ବାସୁଦେବର ଶୃଙ୍ଖଳ
              ମନେ ଆମ ଶକୁନି ର ପଶାଖେଳ
କଂସ - ଦୁର୍ୟୋଧନ ନୁହେଁ
ମୁଁ କୃଷ୍ଣ - ସୁଦାମା କହେ       ||

ମୁ ଇତିହାସ କହେ .........
ଶିବାଜୀ ର ଶୌର୍ଯ୍ୟ
ଆଉ ଝାଂସି ର ବୀର ମାଟି କହେ
ନୀରବ ନିଃସହାୟ କୁତବ ମୀନାର
ପ୍ରେମ ସୌଧ ତାଜ ମହଲ ଅଥବା
ଜରା ଜର୍ଜରିତ ମହେଞ୍ଜୋଦାରୋ କହେ
                 ଇତିହାସ ର ଫର୍ଦ ଅବା କାନଭାସ ର ରଙ୍ଗ କରନା
                 ଶୁଣିଯାଅ ଆମ ଆର୍ତ୍ତନାଦ ଆଉ ହେଳା କରନା
ଘୋରୀ କିମ୍ବା ଚଣ୍ଡାଶୋକ ନୁହେଁ
ମୁଁ କୋଣାର୍କ ର ମୁଖଶାଳା
ଆଉ ନାଳନ୍ଦା ର ଭଗ୍ନସ୍ତୁପ କହେ     ||

                                             ଦେବୀ ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର

ମୁଁ ମାନବିକତା କହେ .............
ମଦର ଟେରେସା ର ବୃଦ୍ଧା ହାତ
ଆଉ ସାବର ମତୀ ଆଶ୍ରମ କହେ
ଆନନ୍ଦ ବଜାର ର ଅଭଡ଼ା କୁଡୁଆ
ଆଉ ଶାନ୍ତି ନିକେତନ ର ପରିବେଶ କହେ
ମୁଁ ବିକ୍ଷିପ୍ତ ମାନବ ର ବିଲୁପ୍ତ ଆତ୍ମା କହେ
                  ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ ମୋର ଆଉ ଏକ ପୋଖରାଣ
                  ମୁଁ  ନାସିକ - କୁମ୍ଭ ର ଅମୃତ ଆଉ ବଡ ଦେଉଳ ର କୈବଲ୍ୟ ଚାହେଁ
WTO ର ଭଗ୍ନ ସୌଧ ଅବା
ରାମଜନ୍ମଭୁମି -ବାବ୍ରି ମସଜିଦ ର ପ୍ରାଚୀର ନୁହେଁ
                    ମୁଁ  ଚିକାଗୋ ର ଶାନ୍ତି ସୌଧ ଆଉ
                    ଆଜି ର ସମଝୋତା ଏକ୍ସପ୍ରେସ କହେ    ||

                                                               ଦେବୀ ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର 

ମୁଠାଏ ସ୍ମୃତି .....

ଅନେକ  ଦିନର  ସ୍ମୃତି  କାହିଁ  ଆଜି  ଭସା  ମେଘ  ପରି  ଆସେ ,
ଶାନ୍ତ  ନିଶାର ପ୍ରଶାନ୍ତ  ଗଗାନେ  କୁହୁଡି  ପ୍ରାଏ ସେ  ଭାସେ ....

ମୁଠାଏ  ସ୍ମୃତି  ଟିକେ  ଅନୁଭୁତି  ସାଉଁଟି ପାରୁନି ଆଜି
ଭାବିଥିଲି  କାଳେ ଗଢି  ତୋଳିବି ମୁଁ   ସପନ  ର  ଘର  ଖୋଜି ....

କାଳେ କେତେବେଳେ  କାଳ ଥିବା ବେଳେ  ପଚାରିବ ପରିଚୟ ,
ଶରୀର  ଟା ସିନା ଦୁର  ବତୀଘର  ତୁମ  ଚିନହା ଏ  ହୃଦୟ ....

ସଜ କାକର ର  ମୁକୁତା ପରି ମୁଁ   ପଡିଥିବି ତୁମ  ଅଂଗେ
ନିଃ-ସହାୟ  ହେଲେ  ଝଡି ଯିବି ହସି  ମିଶି  ଯିବି ମାଟି  ସାଂଗେ....

ଜାଣେ ନା ମୁଁ   ଆଜି  କେତେ  ଅନ୍ତରଂଗ  ତୁମରି ମନ  ମନ୍ଦିରେ ,
ଝଡା ଫୁଲ  ପରି  ମହକିବି ସଦା  ବାସି ଚନ୍ଦନ  ବାସରେ....

ଭୁଲା ମନ  ତୁମ  ମତେ  ଭୁଲି  ଗଲେ  ହସି  ହସି ଚାଲି  ଯିବି ,
ସପନ  ଟେ ପରି  ସକାଳୁ  ତୁମର  ଜୀବନ  ରେ  ହଜି  ଯିବି ....

କେବେ  ଯଦି  ପୁଣି  ତୁମ  ସ୍ମୃତି  ଆସେ  ମନ  ମୋର  ଚହଲିବ ,
କ୍ଷଣ  ପ୍ରତି  କ୍ଷଣ  ଶାଉଁଟିବି ପୁଣି  ତୁମେ  ମୋ  ପାଖରେ  ଥିବ....

                                                           ଦେବୀ ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର

ପ୍ରିୟା .....

ମୁଖରୁ କହେନା ହାତରେ ଧରେନା
ମୋ ପ୍ରିୟା ର ଏ କି ଠାଣି
ଭିଜା ଭିଜା ଆଖି ଲତପତ ଓଠ
ସତ ସ୍ବପ୍ନ ଦିଏ ବୁଣି  ||

ବନ ହରିଣୀ ଟେ ମନ ହରିଣୀ ସେ
ଦିଏ ସଦା ପ୍ରେମାଞ୍ଜଳି
ପ୍ରେମ ର ମଇନା ମନର ଆଇନା
ଦିଏ ପ୍ରିୟା ଆଜ ତୋଳି   ||

ହାତରେ ଧରିଲେ ହାତ କୁ ନଆସେ
ଏକି ତାର ଅଭିମାନ
ଅମା ଅନ୍ଧାରେ ଜହ୍ନ ତୁମେ ଗୋ
ନକର ଆଉ ବାରଣ ||

ମୁଖର କାନ୍ତି ମନର ଦୀପ୍ତି
ଆଉ କେତେ ଯେ ଶୃଙ୍ଗାର
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଭାର ଆଉ ନାହିଁ ଇତି
ସେ ଫୂଲ ମୁ ଏକ ଭ୍ରମର   ||

ଶତ ଚପଳା ର ବେଗ ତା ଭିତରେ
ଚଞ୍ଚଳା ତା'ର ମନ
ମୋ ମନ ଆକାଶେ ତାକୁ ସାଉଁଟିବି
ବୁକୁରେ ହୋଇବ ଲୀନ  ||

ନୁପୁର ଶବ୍ଦ ରେ ଚୁଡ଼ିର ଝଙ୍କାରେ
ମୋ ପ୍ରିୟାର ହସ ଶୁଭେ
ପ୍ରିୟା ମୋ ମାନସୀ ମନର ରୂପସୀ
ମୋ ପ୍ରେମ ଅର୍ଘ୍ୟ ଲଭେ  ||

                                   ଦେବୀ ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ର